Kalkulator raty leasingu

To jest kalkulator płatności i rozliczenia. Pierwsza połowa liczy finansowanie: ratę przy danej wartości przedmiotu, wpłacie własnej, wykupie, okresie i oprocentowaniu oraz sumę wszystkich płatności. Druga liczy to, co z tej sumy wraca w firmie: odliczony VAT i podatek dochodowy zaoszczędzony na kosztach. Kwoty w polach są netto.

Rachunek podatkowy jest modelem leasingu operacyjnego, a nie odwzorowaniem Twojej księgowości. Zakłada, że firma ma dochód wystarczający, by cały koszt się w nim zmieścił, że stawka podatku się przez ten czas nie zmienia i że wybrane opcje odpowiadają stanowi faktycznemu, bo to ewidencja przebiegu, a nie kalkulator, decyduje o pełnym odliczeniu VAT. Nie ma tu leasingu finansowego, paliwa, serwisu, ubezpieczenia ani ulg. To nie jest porada podatkowa, rozliczenie ustal z księgowym albo doradcą podatkowym.

Pod wynikiem stoją jeszcze dwie rzeczy, których jedna liczba nie pokaże. Wykres dzieli sumę wszystkich płatności na cztery części: wpłatę własną, spłatę wartości w ratach, odsetki i wykup, czyli odpowiada na pytanie, ile z tej umowy to samochód, a ile samo finansowanie. Tabela rozkłada opłaty, odliczony VAT i koszt na kolejne lata umowy, bo firma płaci podatek co roku osobno i moment, w którym odliczenie wpada do deklaracji, bywa ważniejszy od jego sumy. Wykup ma w tej tabeli własny wiersz: VAT owszem, kosztu nie.

Wynik z kalkulatora jest dolną granicą kosztu finansowania i ostrożnym oszacowaniem korzyści: realna oferta wyjdzie wyżej o prowizję, ubezpieczenie i opłaty administracyjne, a wykup, którego kalkulator nie zalicza do kosztów, część z tej korzyści jeszcze doda. Ma to jedną zaletę: policzone tak samo dla każdej oferty, obie liczby są porównywalne.

Zdanie „weź w leasing, to wrzucisz w koszty” opisuje trzy różne mechanizmy naraz, a każdy z nich działa inaczej. Pierwszy to VAT: od każdej opłaty odliczasz podatek naliczony: w całości, jeśli auto służy wyłącznie działalności i masz ewidencję przebiegu, albo w połowie, jeśli jeździsz nim także prywatnie. To nie jest oszczędność w podatku dochodowym, tylko podatek, którego po prostu nie płacisz.

Drugi to koszt uzyskania przychodu. Opłata leasingowa obniża dochód, więc zmniejsza podatek o tyle, ile wynosi Twoja stawka, a nie o całą swoją wysokość. To najczęstsze nieporozumienie w tej rozmowie: rata 2663 zł nie oszczędza 2663 zł podatku, tylko jego ułamek. Gdyby cała rata była kosztem, przy stawce liniowej 19% byłoby to około 506 zł miesięcznie, przy 12% to 320 zł, przy 32% to 852 zł. Przy samochodzie osobowym kosztem jest jednak mniej niż cała rata, i mówi o tym akapit niżej.

Trzeci to limit. Przy samochodzie osobowym kosztem nie jest cała spłata wartości, lecz jej część w proporcji limitu do wartości auta. Od 2026 roku limit dla zwykłego auta spalinowego to 100 000 zł, dla spalinowego o emisji poniżej 50 g CO2 na kilometr to 150 000 zł, a dla elektrycznego i wodorowego to 225 000 zł. Auto za 150 000 zł netto przy mieszanym użytku jest dla tego przepisu warte 167 250 zł, bo doliczamy nieodliczoną połowę VAT-u; do kosztów wchodzi wtedy 59,79% spłaty wartości. Część odsetkowa limitowi nie podlega w ogóle.

Na tym samym aucie (150 000 zł netto, wpłata 20%, wykup 10%, 48 miesięcy, 8%, użytek mieszany) suma płatności wynosi 172 841,13 zł netto, czyli 212 594,59 zł brutto. Tabela pokazuje, co z tego wraca przy każdej formie opodatkowania. Różnica między ryczałtem a stawką 32% to 36 362,05 zł na jednej umowie: nie dlatego, że leasing jest tam inny, tylko dlatego, że koszt jest wart tyle, ile wynosi stawka, od której odejmuje.

Stąd wniosek, który przeczy hasłu z reklamy: sam leasing nie jest oszczędnością podatkową. Jest nią dopiero rozliczenie kosztu, a jego wartość zależy w pierwszej kolejności od formy opodatkowania, w drugiej od prawa do odliczenia VAT, a dopiero w trzeciej od warunków umowy.

Wykup jest tą częścią wartości przedmiotu, której nie spłacasz w ratach. Leży odłożony na koniec umowy i przez cały okres jest wyłącznie oprocentowany. Im wyższy, tym mniej wartości amortyzujesz miesięcznie i tym niższa rata, ale odsetki lecą od kwoty, która nie maleje.

Na wartości 150 000 zł netto, wpłacie własnej 20%, okresie 48 miesięcy i oprocentowaniu 8% widać to na kwotach. Przy wykupie zerowym rata wynosi 2929,55 zł, a całkowity koszt ponad wartość przedmiotu 20 618,43 zł. Przy wykupie 10% rata spada do 2663,36 zł, a koszt rośnie do 22 841,13 zł. Przy wykupie 40% rata to już 1864,78 zł, a koszt 29 509,22 zł.

Rata spadła o 36%, koszt urósł o 43%. To nie jest oszczędność ani strata, to przesunięcie płatności w czasie, za które płaci się odsetkami. Wykup ma sens wtedy, gdy niższa rata jest Ci naprawdę potrzebna, na przykład dlatego, że przedmiot zarabia dopiero po rozruchu, albo gdy planujesz oddać go po umowie zamiast wykupywać. Jeśli rata i tak mieści się w budżecie, wysoki wykup jest tylko droższą wersją tej samej umowy.

Warto też pamiętać, że wykup to kwota do zapłaty jednorazowo, w konkretnym miesiącu. Przy 40% wykupu na przedmiocie za 150 000 zł jest to 60 000 zł na koniec czterech lat. Rata przez cały okres wygląda wygodnie, a ta jedna płatność potrafi zaskoczyć firmę, która nie odkładała na nią przez wcześniejsze miesiące.

Wpłata własna zmniejsza kwotę, którą finansujesz, więc obniża jednocześnie ratę i koszt. To jedyny parametr w tym rachunku, który poprawia oba wyniki naraz, i dlatego jest najbardziej niedocenianą dźwignią w całej umowie.

Na tych samych danych (150 000 zł, wykup 10%, 48 miesięcy, 8%) bez wpłaty własnej rata wynosi 3395,74 zł, a koszt 27 995,74 zł. Przy wpłacie 20% jest to 2663,36 zł i 22 841,13 zł. Przy wpłacie 40% jest to 1930,97 zł i 17 686,52 zł. Każde dziesięć punktów procentowych wpłaty własnej obniża ratę o 366,19 zł, a koszt całej umowy o 2577,31 zł.

Ta zależność jest liniowa, bo wpłata własna po prostu zdejmuje część kwoty z finansowania. Nie ma tu żadnego progu ani punktu, po którym opłacalność się zmienia: każda złotówka wpłacona na starcie oszczędza tyle odsetek, ile ta złotówka wygenerowałaby przez cały okres umowy.

Jedyne pytanie brzmi, co ta gotówka robiłaby zamiast tego. Jeśli w firmie pracuje z wyższą stopą zwrotu niż oprocentowanie leasingu, lepiej zostawić ją w obrocie i wziąć wyższą ratę. Jeśli leży na koncie, wpłata własna jest najtańszą dostępną poprawą warunków umowy, i jedyną, której nie trzeba z nikim negocjować.

Oferty leasingowe prezentuje się w racie miesięcznej, bo rata jest liczbą małą i przyjemną. Problem w tym, że ratę można obniżyć na kilka sposobów, a żaden z nich nie sprawia, że umowa jest tańsza, wszystkie tylko rozkładają koszt inaczej.

Najprostszy przykład to okres. Wartość 150 000 zł, wpłata 20%, wykup 10%, oprocentowanie 8%: na 36 miesięcy rata wynosi 3390,32 zł przy koszcie 17 051,46 zł, a na 72 miesiące 1940,99 zł przy koszcie 34 751,30 zł. Rata niższa o 43%, koszt wyższy ponad dwukrotnie. Nikt tego nie ukrywa, po prostu w tabelce ofert widać zwykle pierwszą kolumnę, a nie drugą.

Jeszcze wyraźniej widać to na dwóch umowach o prawie identycznej racie. Ta sama wartość i wykup 10%: 72 miesiące przy wpłacie 20% dają ratę 1940,99 zł, a 48 miesięcy przy wpłacie 40% daje 1930,97 zł. Różnica raty to dziesięć złotych. Różnica kosztu to 34 751,30 zł wobec 17 686,52 zł, czyli prawie dwa razy tyle.

Dlatego oferty porównuje się na sumie wszystkich płatności: wpłata własna plus wszystkie raty plus wykup. To jedyna liczba, która obejmuje całą umowę i nie daje się poprawić przesunięciem czegokolwiek w czasie. Rata odpowiada na pytanie, czy Cię na to stać co miesiąc; suma odpowiada na pytanie, ile to kosztuje.

Do tej sumy dolicz jeszcze pozycje spoza kalkulatora: prowizję przygotowawczą, ubezpieczenie, opłaty za obsługę umowy, i porównuj oferty dopiero wtedy. Dwie propozycje o tym samym oprocentowaniu potrafią się różnić o kilka tysięcy złotych wyłącznie na opłatach, których w racie nie widać.